Bu bölüm, “sahiplenelim mi, sahiplenmeyelim mi?” kararsızlığını yaşayan aileler için hazırlanmıştır. Amaç, duygusal bir karar yerine, sürdürülebilir bir sorumluluk planı yapmaktır.
1) “Seviyoruz” demek yetmez: Gerçekçi sorular
Kendinize şu soruları dürüstçe sormak iyi bir başlangıçtır:
• Evde kimler yaşıyor?
• Küçük çocuk, yaşlı, kronik hastalığı olan birey var mı?
• Günlük zaman ve enerji durumunuz nasıl?
• Kim, hangi saatlerde ilgilenebilecek?
• Maddi durumunuz buna uygun mu?
• Mama, veteriner, aşı, olası hastalık masrafları?
• Ev düzeniniz ve kira / apartman kuralları buna izin veriyor mu?
Bu sorulara “Evet, planlayabiliriz.” diyemiyorsanız, sahiplenme kararını ertelemek daha sağlıklı olabilir.
2) Çocuğun yaşı ve beklentisi
• Küçük çocuklar hayvanı oyuncak gibi algılayabilir.
• Çocukla açıkça konuşun:
• “O da canlı, senin gibi acıkıyor, korkuyor, hastalanabiliyor.”
• “Ona vuramayız, çekiştiremeyiz, canını yakamayız.”
• Hayvanın bakım sorumluluğunu tamamen çocuğa bırakmak doğru değildir;
• “Sorumluluk yetişkinindir, çocuk sadece destek olur.” diyebilirsiniz.
3) Sağlık ve güvenlik
• Sahiplenmeden önce bir veteriner hekim kontrolü, aşı planlaması ve parazit (iç dış) uygulamaları yapılmalıdır.
• Çocuğun bilinen bir alerjisi olup olmadığını gözden geçirmeniz; gerekirse hekimle görüşmeniz önemlidir.
• Evde, hayvanın güvenli alanı olmalı:
• Mama–su, tuvalet alanı, dinlenme köşesi…
• Çocuğa “Bu alanlar onun özel alanı.” diye açıklanabilir.
4) Beklenti yönetimi (mükemmel dost değil, canlı bir birey)
• Hayvan ilk zamanlar çekingen, ürkek, hatta zaman zaman agresif davranabilir.
• Çocuğa şunları söylemek gerçekçi olur:
• “Yeni bir eve alışmak zor, biraz zaman tanımalıyız.”
• “Oyun oynamak istemediği anlar da olabilir, o zaman zorlamayız.”
• Bu süreçte sabırsızlık, pişmanlık veya “geri verme” düşüncelerini önlemek için, karar öncesi bu konuları ailece konuşmak faydalıdır.
5) “B Planı”nız olsun
• Tatile, seyahate gittiğinizde hayvan kiminle kalacak?
• Hastalık/iş yoğunluğu dönemlerinde bakım nasıl organize edilecek?
• Apartman veya komşularla sorun yaşanırsa, konuşma ve çözüm yolları için önceden bir plan yapmak iyi olabilir.
Son olarak:
Çocuklu eve hayvan sahiplenmek, doğru planlandığında hem çocuk hem hayvan hem de aile için güçlü bir bağ deneyimi olabilir. Ama plansız, ani ve duygusal bir sahiplenme, hem çocukta hem hayvanda hayal kırıklığı yaratabilir.
